محققان آمريکايي موفق به ساخت اتومبيل تاشو شده اند.
به نوشته روزنامه اينترنتي روسي ايزوستيا دانشمندان انستيتو فناوري ماساچوست علاوه بر ساخت رايانه هاي شخصي براي کودکان کشورهاي در حال توسعه، در زمينه ي توليد وسايل نقليه جديد و مناسب براي استفاده در شهر هاي بزرگ هم به موفقيت هايي دست يافته اند.
به گزارش واحد مرکزی خبر، اين محققان با همکاري متخصصان جنرال موتورز اتومبيلهاي تاشويي با نام سيتي کار توليد کرده اند که به رانندگان امکان مي دهند انها را به راحتي در محل توقف کوچک پارک کنند.
به گفته طراحان، اين اتومبيل ها مي توانند مشکل توقف خودرو را در شهرهاي بزرگ جهان حل کنند.
آيا مافياي خودروسازان داخل كشور اجازه ي اين كار را مي دهد؟؟؟
شرکت بنز، خودروی ارزان قیمتی روانه بازار ایران خواهد کرد.
به گزارش « فردا »، شرکت خودروی مرسدس بنز تصمیم گرفته است تا خودروی جدیدی با شرایطی استثنائی به ایران صادر نماید.
بنا بر این گزارش، شرکت آلمانی مرسدس بنز، تولید کننده خودروهای لوکس و مدرن، قصد دارد مدلی از خودروی خود را در ایران به قیمت 12 میلیون تومان به فروش برساند.
گفته می شود برخی مسئولان با طرح مسائلی همچون اثرات منفی احتمالی ورود این خودرو به صنعت خودروی کشور با ورود انبوه این خودرو مخالفت کرده اند.
این مدل بنز، خودرویی 2 نفره کروکی است و به آخرین امکانات روز دنیا مجهز است.
ميليونها تومان خرج دستکاری و تقويت خودروها می شود
حتی زمانی که رنو 5 و پيکان تنها ماشين های نويی بودند که به خيابانهای ايران راه می يافتند، باز هم ماشين بازهايی بودند که هر چه داشتند خرج رنو و پيکانشان می کردند تا با ده ها هزار خودروی ديگری که در خيابانها می رانند، متفاوت باشد.
جوان «عشق خودرو»يی که دستش از خودروهای مد روز اروپا و آمريکا کوتاه بود، پيکان وطنی اش را با سپر بی ام و و لاستيک پهن و حتی اگزوز بليزر چنان می آراست که «ماشين خودش» باشد، نه خودروی ايران خودرو.
اما امروز داستان ماشين بازها و ماشين بازی شان، اوج بيشتری يافته است.
نه طرحهای شکيل و چشم نواز ايتاليايی، نه طراحی مقتصدانه فرانسوی که مناسب ترافيک شلوغ شهری است، نه دقت و ظرافت ژاپنی و نه سليقه راحت طلب و «ولنگار» آمريکايی، هيچکدام، ماشين بازها را راضی نمی کند تا از دستکاری و تغييرشکل خودروهايشان دست بکشند.
اگر روزی کار به رينگ و لاستيکهای جورواجور، تغيير جلوبندی، عوض کردن تودوزی و بوقهای شيپوری محدود می شد، امروز هستند کسانی که گاهی حاضرند حتی دو برابر ماشين ده ميليون تومانی شان خرج کنند تا حاصل کار با آنچه که پس از ساعتها طراحی و بررسی از آزمايشگاههای خودرو بيرون آمده متفاوت باشد.
” برخی خودروها با افزايش بی رويه قدرت موتور، بدون تقويت سيستهای ترمز و فنر بندی به شدت ناامن هستند. “
تيمور ريچار، نماينده پژو اسپرت در ايران
ولی اين گروه برای عشق و تفريح پرخرجشان با مشکلات مختلف و حتی در بعضی موارد، موانع قانونی روبرو هستند. گذشته از اين، تفريح و عشق پرخرجشان، هميشه هم امن و بی خطر نيست؛ بعضی از تغييرات سليقه ای در خودروها بدون توجه به معيارهای مهندسی انجام می شود.
راهکاری برای فروش
هم اکنون در جهان شرکت هايی مانند الپاين برای رنو، ای ام جی برای بنز و بسياری از شرکتهای ديگر برای خودروسازان معتبر، خودروهای اسپرت و سفارشی توليد می کنند و برخی از خودروسازان نيز خود، بخش ويژه ای برای توليد خودروهای سفارشی دارند.
اما در ايران چنين موسساتی وجود ندارد و جوان ها خود ، تغييراتی بر روی خودرو به وسيله برخی تعمير کاران انجام می دهند؛ تغييراتی که از نمای ظاهری و امکانات رفاهی خودرو تا قطعات مکانيکی و اصلی آن را در بر می گيرد.
به عنوان نمونه خودروی پرايد را که بدنه ای ضعيف دارد بدون آنکه ترمزها و فنر بندی اش طی يک کار مهندسی اصلاح شود، مجهز به موتور مزدايی می کنند که 240 اسب بخار قدرت دارد؛ يعنی بيش از چهار برابر قدرت موتور اصلی اين خودرو که تنها 55 اسب بخار است.
اما اخيرا برخی شرکتهای توليد خودرو در ايران با الگوبرداری از خودروسازهای بزرگ خارجی، تصميم گرفته اند تا به بازار خودروهای اسپرت و سفارشی وارد شوند و از علاقه و اشتياق جوانان به خودروهای سفارشی بهره بگيرند.
گاز، موتور و موسيقی الکترونيک
نخستين قدم، شناختن بازار خودجوش و بی ضابطه ای است که در غياب شرکتهای خودروساز، به دست خود جوان بر پا شده است.
شرکت ايران خودرو، نيمه ماه آبان سال جاری جشنواره کوچکی را برگزار کرد تا پای «ماشين باز»ها را به قلمروی خود باز کند؛ آنان را به بازديد از قسمتهای مختلف کارخانه اش دعوت کرد، باب گفتگويشان را با طراحان و مهندسان شرکت باز کرد و خودروهای دستکاری شده و تغييرشکل يافته شان را در موزه ايران خودرو، جايی که نمونه توليدات اين شرکت، از قديمی ترين محصولات «ايران ناسيونال» تا خودروهای جديد و امروزی نگهداری می شود، به نمايش گذاشت.
با نمايش اين خودروها فضای موزه تا حدودی تغيير کرده بود. سروصدای موتورهای تقويت شده با موسيقی الکترونيکی و موردعلاقه جوانهای «ماشين باز» می آميخت و فضای جذاب و متفاوتی را ايجاد کرده بود.
مجتبی که در اين چشنواره يک پژو ۴۰۵ را به نمايش گذاشته درباره خصوصيات خودروی خود می گويد که هشت ميليون بر روی يک خودروی ۱۲ ميليون تومانی خرج کرده تا دارای رينگ، لاستيک، فنر بندی و سيستم صوتی جديد شود.
از طرفی تزيينات داخلی خودرو تماما اسپرت شده و سيستم فرمان به طور کلی تغيير کرده و ترمزها تقويت شده اند. قدرت موتور هم دوبرابر شده و به ۱۸۰ اسب بخار رسيده است.
مجتبی علت اين کار را تنها «عشق ماشين بازی» می داند و می گويد هرچند که قدرت موتور خودرويش را تقويت کرده اما با سرعت بيش از معمول رانندگی نمی کند و حتی می گويد: «دلم نمی آيد که خودروی خودم را حتی در مسابقات اتومبيل رانی شرکت دهم.»
” در تمام دنيا، خودروهای سفارشی يک راهکار برای گسترش فروش (محصولات خودروسازها) است “
علی کلهر، از رانندگان مسابقات اتومبيل رانی
البته برخی مجتبی و ساير ماشين بازها را «جوانان قرتی» می نامند.
مجتبی راجع به اين نگاه می گويد اگه به سمت عرف جهانی حرکت کنيم و شاهد باشيم که شرکت های خودروساز ما هم سيستم های جديد را بر روی توليدات خود نصب می کنند، شايد تا حدودی اين نگاه تغيير کند.
البته مجتبی قبول دارد که برخی کارهای انجام شده بر روی خودرويش استاندارد نيست و ممکن است در جامعه خطر ساز باشد.
بزهکار يا عاشق
درباره تغيير خودروها به صورت غير استاندارد تيمور ريچار نماينده پژو اسپرت در ايران معتقد است که عشق ماشين بازی در جوان های ايرانی بسيار شديد است، اما برخی کارهای که بر روی خودروها انجام می شود غير مهندسی و خطرناک است.
وی که يک پژو 206 را در اين نمايشگاه شرکت داده می گويد برای تقويت مهندسی موتور و بهبود ترمز و فنر بندی خودرويش حدود 22 ميليون تومان خرج شده است. به گفته او، قدرت موتور اين پژو تقريبا پنجاه درصد تقويت شده و از 110 اسب بخار به 170 اسب بخار رسيده است.
او معتقد است برخی خودروها که بدون تقويت سيستهای ترمز و فنر بندی، قدرت موتورشان را به صورت بی رويه افزايش می دهند، به شدت ناامن هستند.
وی می گويد تمام خودروسازهای بزرگ بخشی برای دستکاری و تقويت خودروها يا به اصطلاح تيونينگ و توليد خودروهای اسپرت دارند اما در ايران چنين چيزی نيست و تنها برخی شرکت های کوچک اين کارها را انجام می دهند.
علی کلهر از رانندگان مسابقات اتومبيل رانی نيز در خصوص اين عشق جوانان به خودرو می گويد در تمام دنيا خودروهای سفارشی يک راهکار برای خودروسازان است تا فروش محصولاتشان را گسترش بدهند اما معتقد است که ارتباط خودروسازان ايرانی با مصرف کنندگان در گذشته قطع بوده که به تازگی تغيراتی در اين زمينه اتفاق افتاده است.
وی درباره طرز فکر جامعه نسبت به «عشق خودرو»ها و اينکه برخی فکر می کنند اين افراد با سرعت های بالا در رانندگی خطرآفرينند می گويد: «اين جوانان دو دسته هستند. يک گروه کسانی هستند که عاشق و علاقه مند خودروهای خود هستند و سعی می کنند اتفاقی برای خودروشان رخ ندهد ولی يک گروه ديگر، "بزهکاران رانندگی" هستند.»
البته به گفته کلهر «با برگزاری مسابقه و انجام نمايشگاههای مختلف می توان عشق اين جوانان را کنترل کرد و آنها را ارضاء کرد».
پژويی شبيه به فراری
در نمايشگاه خودروهای دستکاری شده، نمونه های بسيار جالبی به چشم می خورد مثل پژوی پرشيايی که شبيه به يک خودروی فراری تغيير شکل يافته بود و درب های آن به سمت بالا باز می شد. کاپوت اين خودرو، از جنس شيشه بود به گونه ای که تغييرات انجام شده بر روی موتور نيز مشخص بود؛ درست مثل پژوی مدل 907 که مدلی نمايشی و به اصطلاح يک «خودروی مفهومی» است.
طراحی بدنه خودرو به همراه چراغ های زنونی آبی نيز ابهت خاصی به آن داده بود.
صاحب اين خودرو که مهندس مکانيک است، قدرت موتور آن را بيش از پنجاه درصد افزايش داده و از ميزان استاندارد که کمی کمتر از صد اسب بخار است به 150 اسب بخار رسانده. بالاترين سرعتی که او با خودرويش آزمايش کرده ۲۴۰ کيلومتر در ساعت است.
البته وی می گويد به خاطر شکل غيرمعمول خودرو هميشه توسط پليس جريمه می شود اما به خاطر عشق و علاقه ای که دارد حاضر نيست از اين کار دست بکشد.
وی معتقد است که اگر دستکاری افراد در خودروها مطلوب نيست، پس خودروسازان بايد اين کارها را به صورت استاندارد و کنترل شده انجام دهند تا تقاضای مشتريان را برآورده کنند.
آنگونه که يکی از مسئولان ايران خودرو می گويد، زياد طولی نمی کشد که خودروسازان ايرانی به اين خواسته بازار پاسخ مثبت بدهند.
امير حسينپور، مدير پروژه خودروهای سفارشی ايران خودرو، اعتقاد دارد توليد خودروهای تقويت شده و تيونينگ، «نياز مشتری» است. او به خبرگزاری ايسنا گفته است که اين شرکت خودروسازی، در حال مذاکره با نيروی انتظامی است تا مقدمات اجرای چنين برنامه ای فراهم شود و خودروهای سفارشی، طی چند مرحله بر اساس خواست مشتريان و با مبانی مهندسی توليد خواهد شد.
گام به گام با خودروهای سفارشی
در فاز يک که هم اکنون در حال اجراست، تغييرات جزئی و کلی مختلفی در خودرو داده می شود: از تودوزی های سفارشی، نصب آينه تاشو و يخچال خودرو، به کار گيری امکانات موبايل Hands Free (برای مکالمه بدون نياز به در دست گرفتن گوشی) و ساير امکانات رفاهی گرفته تا سيستم تثبيت کننده سرعت يا «کروز کنترل» که به راننده امکان می دهد تا سرعت اتومبيل را بر ميزان معينی تنظيم کند و حتی اگر پايش را از روی گاز بردارد، تا زمانی که ترمز نکند خودرو همان سرعت را حفظ خواهد کرد.
از اواخر امسال فاز دوم طرح شامل نصب سيستمهای صوتی و سيستمهای جديد ضد سرقت و رديابی خودروها آغاز میشود.
در فاز سوم بر روی موتور EF7 که حاصل همکاری مرکز تحقيقات ايران خودرو با شرکت آلمانی بوش است، سيستم توربو شارژ نصب می شود که با تزريق هوای اضافی به موتور، بازده سوخت و قدرت آن را افزايش می دهد.
او درباره غيرقانونی بودن برخی تغييراتی که برای تقويت موتور خودروها در ايران رواج دارد هشدار می دهد: «اين فعاليتها معمولا مهندسی نيست و قدرت موتور بدون تقويت سيستمهای ديگر مانند ترمز، بيش از حد افزايش داده میشود و راننده در اين خودروها با خطر مواجه هستنند».
اما شايد بعيد نباشد که حتی با ورود ايران خودرو و ساير خودروسازان ايرانی به بازار خودروهای سفارشی، باز هم «ماشين باز»ها و «عشق خودرو»هايی باشند که بخواهند طرحهای ابتکاری شان را با دست خود پياده کنند و با ديگران «متفاوت» بمانند؛ هرچند که اين تفاوت در «خطرسازی» باشد.
عمر مسابقه هاي اتومبيل راني تقريبا به اندازه ي عمر خود اتومبيل است . ماشين ، محصول مستقيم دانش و فناوري است ، براي همين شركت كنندگان در مسابقات اتومبيل راني هميشه بهترين مشتري تكنيك هاي جديد و ابزارهاي پيشرفته در حوزه ي خودرو بوده اند . در اين مقاله ، نگاهي مي اندازيم به بخشي از فناوري هاي به كار رفته در آخرين نسل ماشين هاي مسابقه ؛ كورس هايي كه در رقابت هاي فرمول يك ، با سرعت هايي بيشتر از 350 كيلومتر در ساعت ، ده ها ميليون نفر را در سراسر كره ي خاكي هيجان زده مي كنند .
موتور اتومبيل هاي فرمول يك ، شاهكارهاي مهندسي جديد هستند . اين موتورها حدود 5 هزار قطعه دارند كه 1500 تاي آنها متحرك هستند . هر بار سر هم كردن اين قطعات ، 2 هفته وقت مي خواهد . طبق آخرين مقررات (2006) ، موتورهاي فرمول يك بايد چهازمانه باشند و حداكثر مي توانند 2400 سي سي و 8 سيلندر داشته باشند . با اين محدوديت ها ، موتورسازان توانسته اند موتورهايي با قدرت بيشتر از 700 اسب بخار و دور موتور بالاتر از 19 هزار دور در دقيقه بسازند . وزن اين موتورها معمولا كمتر از 100كيلوگرم است . در اتومبيل هاي معمولي ، موتوري با همين حجم معمولا 150 اسب بخار قدرت و حداكثر دور موتوري معادل 6 هزار دور در دقيقه دارد . البته چون هدف اصلي موتورهاي F1 به دست آوردن حداكثر سرعت است ، مصرف آنها به 60 ليتر در هر 100 كيلومتر هم مي رسد ؛ در حالي كه اتومبيل هاي معمولي كمتر از 10 ليتر در هر 100 كيلومتر مي سوزانند .
شاسي و جعبه دنده
اما فقط توليد قدرت مهم نيست ، انتقال درست نيرو به چرخ ها هم مسئله ي بسيار مهمي است . جعبه دنده يكي از پيچيده ترين اجزاي اتومبيل هاي F1 محسوب مي شود . بيش از 200 سنسور وضعيت موتور را مي سنجند و با استفاده از ابزارهاي كمكي ، بهترين زمان براي تغيير دنده را براي راننده مشخص مي كنند .
راننده ، دنده را با دست و توسط پدالي كه پشت فرمان نصب شده عوض مي كند . تغيير دنده در داخل جعبه دنده در زماني معادل دو صدم ثانيه انجام مي شود . بدون فيبر كربن ، تصور بسياري از پيشرفت هاي اساسي در وسايل حمل و نقل امروزي ممكن نبود . اين ماده 4 بار محكمتر از فولاد اما 3 بار سبك تر از آن است . از دهه ي 80 ميلادي ، در ساخت قطعات مختلف ماشين هاي مسابقه اي هم به حد زيادي از فيبر كربن استفاده مي شود . شاسي ، اولين قسمتي است كه در اتومبيل هاي F1 ساخته مي شود . جنس آن از فيبر كربن است و چون طبق قوانين نبايد در عملكرد آيروديناميك اتومبيل تاثير داشته باشد ، كف صاف آن است .
اين قطعه با وزني حدود 30 كيلوگرم ، بايد بتواند فشارهاي سنگين و متناوبي را تحمل كند ، در عين حال ، چون راننده عملا در داخل شاسي مي نشيند ، قسمت عمده اي از ايمني راننده به استقامت آن بستگي دارد .
بدنه
فرق ماشين هاي معمولي با ماشين هاي مسابقه فقط در ضعيف تر بودن موتورشان نيست ؛ آيروديناميك ، نقش اساسي در رسيدن به سرعت هاي بيشتر از 350 كيلومتر در ساعت دارد . جريان هوايي كه در زير بدنه ماشين در سرعت هاي بالا ايجاد مي شود ، به حدي قوي است كه مي تواند اتومبيل را به هوا پرتاب كند ، براي همين ، بدنه اتومبيل هاي فرمول يك را شبيه بال هواپيما طراحي مي كنند ؛ البته به صورت بر عكس . بر خلاف هواپيما ، شكل بدنه ي ماشين هاي F1 هوا را به پايين مي راند و باعث چسبيدن اتومبيل به زمين در سرعت هاي بالا و در پيچ ها مي شود . اين طراحي به حدي موثر و كارآمد است كه بر اساس محاسبات ، يك اتومبيل فرمول يك مي تواند در سرعت هاي بالا به طور معكوس و روي سقف يك تونل بدون آنكه به زمين بيفتد ، حركت كند . نقش ديگر بدنه ، راندن بخشي از هوا به سمت رادياتورهاي اتومبيل جهت خنك كردن موتور و سيستم هاي هيدروليك است .
سيستم تعليق (فنر بندي)
سيستم تعليق در ماشين هاي مسابقه ، نقش بسيار مهمي دارد و مثل ماشين هاي عادي ، كار اين سيستم ثابت نگه داشتن فاصله ي كف اتومبيل با زمين و جذب ارتعاشات است . سيستم تعليق پيچيده و سفت اتومبيل هاي F1 تفاوت زيادي يا فنربندي ماشين هاي عادي دارد ؛ در حالي كه فنربندي يك ماشين معمولي ، محدوده ي حركتي حدود 30 سانتي متر دارد ، در اتومبيل فرمول يك ، اين محدوده ي حركت به 3 سانتي متر در جرخ هاي جلو و 6 سانتي متر در چرخ هاي عقب كاهش مي يابد . اصولا بر خلاف اتومبيل هاي عادي ، قرار نيست كه سيستم تعليق در اتومبيل هاي فرمول يك ، اسباب راحتي راننده را فراهم كند . اين سيستم ، قابل تنظيم است و مثلا در هواي باراني ، راننده مي تواند امكان انعطاف بيشتري به سيستم بدهد .
لاستيك ها
لاستيك ها بيشتر از هر عامل ديگري در سرعت اتومبيل هاي فرمول يك موثر هستند . روي هر لاستيك 4 شيار وجود دارد كه باعث كنترل بهتر سرعت مي شوند . لاستيك ها بر روي رينگ هاي سبك آلومينيومي سوار شده و فقط با يك مهره به بدنه ي ماشين متصل مي شوند . در حالي كه لاستيك اتومبيل هاي معمولي بيشتر از چند 10 هزار كيلومتر كار مي كند ، لاستيك اتومبيل F1 طوري ساخته مي شود كه معمولا بين 80 تا 200 كيلومتر كار مي كند . براي همين است كه در طول يك مسابقه چند بار بايد لاستيك هاي يك ماشين را عوض كرد .
اين لاستيك ها براي مسابقه بايد حرارتي بين 80 تا 100 درجه ي سانتي گراد داشته باشند ، به همين دليل ، پيش از شروع مسابقه ، درجه ي حرارت آنها را با روش هايي مثل پتوهاي برقي مخصوص در حدود 90 درجه نگه مي دارند .
ترمز
يك اتومبيل فرمول يك با سرعت 300 كيلومتر بر ساعت ، فقط در 4 ثانيه به طور كامل متوقف مي شود . (توجه داريد كه در اين مدت ، شتابي بيشتر از 5 برابر شتاب جاذبه به ماشين و راننده وارد مي شود) براي رسيدن به چنين قابليتي به يك سيستم ترمز بسيار قوي احتياج است . به طور كلي ، سيستم ترمز اتومبيل هاي F1 شبيه سيستم ترمز ديسكي اتومبيل هاي معمولي است ؛ با اين تفاوت كه از فيبر كربن ساخته شده اند تا بتوانند حرارتي تا يك هزار درجه ي سانتي گراد را تحمل كنند . عمر اين ديسك هاي ترمز كه ساخت هر كدام از آنها تا 5 ماه وقت مي گيرد ، فقط در حدود 800 كيلومتر است .
فرمان
فرمان يك اتومبيل F1 ، وسيله ي الكترونيكي پيچيده اي است كه كارهاي بيشتري از صرف تعيين جهت حركت اتومبيل انجام مي دهد و راننده با استفاده از آن مي تواند بيشتر تنظيمات ماشين را كنترل كند ؛ مثلا دنده را خلاص ، خاصيت محدوديت سرعت را فعال ، نسبت تركيب سوخت و هوا را تنظيم و فشار ترمزهاي عقب و جلو را ميزان كند ، صفحه نمايش روي فرمان هم تمام اطلاعات را به راننده نشان مي دهد . سيستم هيدروليك اتومبيل هاي F1 هم بسيار پيچيده و حساس است ؛ نيم دور چرخش فرمان براي تغيير جهت حركت ماشين در يك پيچ 90 درجه كافي است . در هر تيم فرمول يك ، يك مهندس مسئول فرمان اتومبيل است . فرمان فرمول يك را بايد براي سوار و پياده شدن راننده ، از جاي خودش بيرون آورد . ساخت هر كدام از اين فرمان ها حدود 40 هزار دلار هزينه دارد و 100 ساعت وقت مي گيرد .
مطالب از : علي كاشفي پور
(وحید ارجمند / مهدی ادیب)
پیشرفت تکنولوژی در مسیر صد ساله ی تاریخ صنعت خودروسازی باعث شده است هر ساله شاهد تولید اتومبیل هایی با کیفیت بهتر و مصرف پائین تر سوخت باشیم ، اما در تمام این سال ها ، دغدغه ی تامین سوخت و انرژی های جایگزین برای اتومبیل ها همواره شرکت های معتبر خودروسازی را به خود مشغول ساخته است . این روزها در مورد تولید اتومبیل های دوگانه سوز یا هیبریدی مطالبی شنیده می شود ، اتومبیل های الکتریکی از ایده به واقعیت رسیده اند و حتی روش های منحصر به فردی جهت رانش اتومبیل ها ابداع شده است ؛ اما هنوز هیچ کدام ، از نظر سرفه ی اقتصادی و کابری آسان به پای سوخت های فسیلی مانند بنزین و گازوئیل نمی رسند . با این حال ملاحضاتی همچون مشکلات زیست محیطی به وجود آمده در ابعاد کلان از یک سو و تنگناهای مربوط به کاهش ذخایر سوخت های فسیلی از سوی دیگر ، باعث شده است تا جهت گیری به سمت انرژی های جایگزینی روند جدی تری به خود بگیرد .
در سالهای گذشته سوخت ها و انرژی های جایگزین متعددی برای خودروها معرفی شده است که حتی بعضی از این روش ها تا مرز تولید صنعتی هم پیش رفته و نیز بعضی از این روش ها به تولید انبوه دست یافته است . در این مقاله قصد بررسی این راهکارها را داریم تا به روش های جایگزین برای سوخت های فسیلی دست یابیم .
* هوای فشرده
یکی از جدیدترین شیوه های حرکتی در اتومبیل ها که از آلایندگی بسیار کمی نیز برخوردار است ، استفاده از هوای فشرده برای پیش راندن اتومبیل است . شیوه ی کلی حرکتی این اتومبیل ها ، استفاده از کپسول های هوای فشرده است . هوای فشرده درون این کپسول ها به شکل خاصی به سوی موتور 4 سیلندر هدایت می شود ، سپس هوای فشرده ، میل لنگ را به حرکت در می آورد . این شیوه ی حرکتی با نیرویی در حدود 25 اسب بخار تنها برای اتومبیل های شهری کوچک ، قابل استفاده است ، با این حال ، از نظر سادگی و عملی بودن آن ، شیوه ای قابل توجه و قابل پیشرفت است .
* گاز طبیعی فشرده (CNG)
تولید مونو اکسید کربن گاز طبیعی فشرده نسبت به بنزین حدود 60 درصد کمتر و تولید دی اکسید کربن آن نیز 10 درصد پائین تر است . موتور بسیاری از اتومبیل های حال حاضر جهان را می توان با ایجاد تغییرات کوچکی برای استفاده از گاز طبیعی فشرده آماده کرد . قابل ذکر است که استفاده از گاز طبیعی در اتومبیل ها به سال 1930 باز می گردد . اما همواره کمبود جایگاههای تزریق گاز فشرده به اتومبیل ها از عوامل اصلی استفاده نکردن از این انرژی بوده است . البته راندمان گاز فشرده نسبت به بنزین پائین تر است ، اما در مجموع مزایای بسیاری دارد .
* هیدروژن
هیدروژن بی تردید یکی از پاک ترین سوخت های موجود محسوب می شود ، اما هیدرولیز آب و به دست آوردن هیدروژن خالص هزینه های زیادی می طلبد .
شاید به همین دلیل است که استفاده از هیدروژن برای تعدادی از کمپانی های خودروسازی ، هنوز در مرحله ی تحقیق و پژوهش است . در محیط های شهری نیز تنها بعضی از کشورها ، هیدروژن را به عنوان سوخت اتوبوس های درون شهری به کار گرفته اند ؛ در ضمن خاصیت انفجاری هیدروژن نیز از محبوبیت آن برای استفاده در خودروها کاسته است .
* بیودیزل
موتورهای دیزل با مصرف گازوئیل (نفت گاز) کار می کنند ، اما چندی است که بحث استفاده از بیو دیزل بالا گرفته است . در بیو دیزل از روغن های گیاهی ، چربی های حیوانی و روغن های سنگین به عنوان سوخت استفاده می شود . ویژگی این مواد اولیه بازیافت و بازگشت آسان آنها به چرخه ی طبیعت است . تهیه ی روغن های فوق از طریق کشت و فرآوری به دست می آید ؛ اما هنوز فاصله ی زیادی با مصرف عمومی دارد .
* الکل
اتومبیل های مسابقات مشهور آمریکا ، موسوم به (ایندی 500) همگی از اتانول استفاده می کنند . اتانول نوعی الکل است که به هنگام احتراق ، نیروی بیشتری نسبت به بنزین تولید می کند . حتی بعضی از اتومبیل های غیر مسابقه ای مانند فوردتا رولی FFV نیز به گونه ای طراحی شده اند که می توانند هم از اتانول و هم بنزین استفاده کنند . درصد آلایندگی اتانول نیز پائین و در حد قابل قبولی است ، اما قیمت بالای آن ، مهم ترین مانع برای فراگیر شدن استفاده از آن محسوب می شود .
* نیروی الکتریکی
با توجه به تخریب لایه ی ازن به وسیله ی سوخت های فسیلی مدت هاست که استفاده از نیروی الکتریکی برای رانش اتومبیل در قالب موتورهای هیبریدی ، پیل سوختی و تمام برقی مطرح است . در حال حاضر بعضی از خودروهای جهان مجهز به باتری های قابل شارژ الکتریکی است ، اما از بدو شروع تحقیقات بر روی خودروهای تمام الکتریکی ، معضل باتری های سنگین ، نخستین و مهم ترین معضل برای حرکت این اتومبیل ها به حساب می آمده است . شاید به همین دلیل است که تنها 3 درصد اتومبیل های جهان با نیروی برق حرکت می کنند . با این حال ، باتری این اتومبیل ها همواره در مسیر پیشرفت بوده و سبک تر از گذشته می شود .
* آینده صنعت خودروسازی
به طور کلی آینده ی صنعت خودروسازی از دو بعد اساسی قابل بررسی و مطالعه است :
- تولید و انتقال قدرت
- مواد مورد استفاده در خودرو
بطور کلی در زمینه ی تولید و انتقال قدرت ، خودروها به سمتی پیش می روند که در بازه ی 5 تا 10 سال آینده ، موضوع کاهش آلایندگی ، مهم ترین موضوعی است که سبب ایجاد تغییرات عمده در آنها خواهد شد . علاوه بر آن موضوع دیگری که قطعا موجب ایجاد تغییرات اساسی در خودروهای آینده خواهد شد ، استفاده از سوخت ها و انرژی های جایگزین در خودروها خواهد بود .
* خودروهای هیبریدی
در حال حاضر خودروهای هیبریدی نمایانگر یکی از جدی ترین روش های استفاده از انرژی های جایگزین در خودروها هستند . این خودروها در واقع خودروهایی برقی هستند که برای شارژ باتری های کوچک خود از یک موتور درون سوز استفاده می کنند ، که همیشه در نقطه ی بهینه ی عملکرد قرار دارد . مزایای این خودروها ، کوچک شدن اندازه ی موتور ، کاهش مصرف سوخت و کاهش آلاینده های محیط زیست است . در این زمینه شرکت خودروسازی تویوتا با ارائه ی خودروی پریوس پیشتاز بوده و طبق برنامه ریزی های اعلام شده ، قرار است ، این شرکت تا سال 2012 تمام خودروهایش را هیبریدی کند ؛ شرکت آمریکایی فورد نیز تصمیم دارد تا سال 2008 میلادی 5 مدل خودروی هیبریدی را ارائه کند .
* خودروهای برقی
یکی دیگر از زمینه هایی که اخیرا و به خصوص با پیشرفت های رخ داده در بازار تلفن همراه به عنوان یکی از چشم اندازهای جدی صنعت خودروسازی مطرح شده ، خودروی تمام برقی است . این خودروها از باتری های الکتروشیمیایی به عنوان منبع قدرت استفاده می کنند و در نتیجه آلودگی زیست محیطی آنها تقریبا صفر است . از مهم ترین مشکلات این خودروها ، وزن و هزینه ی بالای باتری ها و نیز کم بودن مقدار انرژی انباشته در آنها است که این موضوع سبب شد تا مدتی فعالیت های تحقیقاتی بر روی خودروهای تمام برقی به حالت رکود درآید ؛ اما امروزه به دلیل پیشرفت های شگرفی که در تکنولوژی باتری ها رخ داده است ، افق روشنی برای این خودروها ترسیم می شود . این تحول ، به طور عمده ناشی از نیاز بازار گوشی های تلفن همراه به باتری هایی با توان انباشت انرژی بالا بود . به عنوان نمونه تعداد گوشی هایی که مقدار مصرف باتری آنها از چند وات فراتر می رود ، طی 4 سال گذشته چند برابر شده است . این موضوع اهمیت نیاز به باتری های پر انرژی را بیشتر نشان می دهد .
مثلا در سال 1998 ، باتری های لیتیوم یون یا لیتیوم پلیمر از جمله باتری های گران قیمت به شمار می آمدند و لذا از آنها در مصارف خاص استفاده می شد ، اما در حال حاضر این نوع باتری ها به وفور در گوشی های تلفن همراه و یا لپ تاپ ها استفاده می شود .
اگر این پیشرفت ها را در کنار پیشرفت های رخ داده در دهمه های گذشته در نظر بگیریم که در آنها روند کاهش قیمت باتری و افزایش توان آن به کندی صورت می گرفت ، رشد چشمگیر صنعت باتری در حال حاضر بیشتر نمایان می شود . این پیشرفت ها به گونه ای است که هم اکنون شرکت تسلا موتور ، یک خودرو مجهز به باتری های لیتیوم یون با قیمت تقریبی 100 هزار دلار ساخته است که با هر بار شارژ کامل ، 320 کیلومتر را می پیماید . البته این خودرو در رده ی خودروهای اسپرت قرار می گیرد و صفر تا صد آن 4 ثانیه است .
حال با توجه به وضعیت باتری های کنونی و باتری های نسل گذشته و این که مناسب ترین باتری های قابل استفاده در خودروهای الکتریکی نسل گذشته باتری های سرب و اسید با توان تقریبی یک پنجم باتری های لیتیوم یون فعلی بود ، به خوبی می توان فهمید که چرا برای برهه ای مشخص ، تحقیقات بر روی خودروهای تمام برقی متوقف شد . اما در این سالها با توجه به چشم انداز روشنی که در صنعت باتری به چشم می خورد و باتری های تحقیقاتی خوبی که با توانی در حدود 3 تا 4 برابر باتری های لیتیوم یونی فعلی ساخته شده اند ، به نظر می رسد که بررسی ها برای ساخت خودروهای عمومی با قیمت مناسب و بصورت تمامبرقی دوباره از سر گرفته شود .
مثلا شرکت بی . ام . و در تلاش است یک مدل خودروی سدان کلاس متوسط با قیمت حدودی 50 تا 70 هزار دلار تا سال 2009 تولید کند . چین نیز در صدد تولید یک خودروی چهار چرخ کوچک و ارزان قیمت با نیرو محرکه ی برقی با قیمت حدودی 10 هزار دلار از سال 2006 بوده است . نروژ ، هند و فرانسه نیز بدنبال این هستند که خودروی چهار چرخ کوچکی با قیمت قابل مقایسه با خودروهای سواری فعلی تولید کنند . به علاوه تعداد شرکت هایی که هر سال به شرکت های سازنده خودروهای تمام برقی می پیوندند ، رو به افزایش است . البته این روند هنوز محدود است ، به گونه ای که تعداد تولید این خودروها از چند صد دستگاه تا 2 یا 3 هزار دستگاه بیشتر نمی شود .
در زمینه ی تولید قدرت در خودرو ، کارهای دیگری نظیر استفاده از پیل سوختی (Fuel Cell) و نیز خودروهای هیدروزنی انجام شده است که به دلیل مشکلات فنی زیاد هنوز به بازار مصرف راه نیافته اند .
با توجه به مطالب ذکر شده ، حتی در چشم اندازهای میان مدت نیز ، ورود نیروی الکتریکی در زنجیره ی انتقال قدرت خودرو امری اجتناب ناپذیر است . بر پایه ی برخی گزارشات ، پیش بینی می شود که تا سال 2020 حدود 10 درصد از خودروهای دنیا به صورت هیبرید و یا تمام برقی باشند .
قابل ذکر است که از میان 10 خودروی برتر سال 2006 ، شش خودرو به صورت هیبریدی بوده اند که این مساله حاکی از نگاه جدید مدیران صنایع خودروسازی دنیا به خودروهای الکتریکی است .
نشريه معتبر اوتو تريدر auto trader در تازه ترين شماره خود شش خودروي برتر سالون جهان در سال 2007 را معرفي كرد .
به گزارش فارس ، اين خودروها از لحاظ راحتي ، امنيت و فضاي كافي به خانواده هاي پرجمعيت و راننده هاي تاكسي پيشنهاد شده است . بي ام 3 سري در بين خودروهاي سالون جهان ، محبوب ترين خودرو شناخته شده است . استفاده از پيشرفته ترين تكنولوژي براي ساخت موتور اين خودرو مهمترين ويژگي آن به شمار مي رود . فورد موندئو نيز با مجهز بودن به موتور 2/5 تي 2 ليتري در رتبه دوم خودروهاي برتر سالون جهان قرار دارد . لكسوس ال اس 600 با استفاده از تكنولوژي هيبريدي ساخته شده است و از بالاترين ميزان بهره وري مصرف انرژي در بين خودروهاي سالون برخوردار است . اين خودرو مجهز به موتور 5 ليتري با قدرت 439 اسب بخار است . سرعت اين خودرو در كمتر از 3/6 ثانيه به 100 كيلومتر در ساعت مي رسد و حداكثر سرعت آن 155 مايل در ساعت است . مزدا 6 ام پي نيز از لحاظ سرعت و آرامش بي نظير است . قدرت موتور اين خودرو بيش از 260 اسب بخار است و حداكثر سرعت آن بيش از 149 مايل در ساعت است . ميتسوبيشي لانسر با قيمت 12 هزار پوند و حداكثر سرعت 127 مايل در ساعت نيز از برترين خودروهاي سالون به شمار مي رود . فولكس پاسات نيز توانسته است توجه تعداد زيادي از خوانندگان اين نشريه را به خود جلب نمايد .
10 نکته ی مهم هنگام خرید "اتومبیل دسته دوم"
1. دقت کنید بدنه ی آن سالم بوده و پوسیدگی نداشته باشد .
2. از فروشنده قسمت های رنگ شده ی اتومبیل را سئوال کرده و خود نیز دقت لازم را مبذول فرمایید .
3. با حضور فردی خبره و کارشناس ، شماره بدنه و موتور آن را چک کنید تا دستکوب نباشد .
4. از سلامت موتور آن به لحاظ روغن سوزی و ... مطمئن شوید .
5. اسناد اتومبیل را از فروشنده گرفته و به دقت بررسی نمائید .
6. گواهی عدم خلافی تا تاریخ معامله را از فروشنده اخذ نمائید .
7. لاستیک ها را کاملا بازدید نمائید .
8. کارت سوخت را دریافت و اعتبار باقی مانده آن را بررسی نمائید .
9. هنگام نوشتن قولنامه اولا متن نوشته شده مورد توافق را به دقت مطالعه نمائید ، ثانیا در صورت دریافت چک ، شماره و مبلغ و موضوع آن را در متن قولنامه قید نمائید .
10. هنگام حضور در دفترخانه قبل از هر گونه امضای سند ، تسویه حساب را انجام داده ، سپس با دقت ، متن سند دفترخانه را مطالعه ، و سپس امضا نمائید .
منبع : نیازمندی های همشهری
