برو بکس ابهر

جدایی و وحدت در آلمان

تقسیم آلمان به دو کشور، یعنی "جمهوری دموکراتیک آلمان" (آلمان شرقی) و "جمهوری فدرال آلمان" (آلمان غربی)، یکی از نتیجه‌های مستقیم جنگ دوم جهانی بود. پس از آنکه آلمان شرقی به پیمان ورشو (اردوگاه سوسیالیسم) پیوست و آلمان غربی به عضویت پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) درآمد، چنین به نظر می‌رسید که موجودیت دو کشور برای همیشه تثبیت شده است.

کشیدن دیوار به دور برلین غربی توسط آلمان شرقی، سمبل جدیدی برای جدایی آلمان‌ها از یکدیگر شد. این دیوار بتونی که ۳ متر و ۶۰ سانتی‌متر ارتقاع داشت و توسط ۱۵۵ کیلومتر سیم خاردار و برج‌های نگهبانی و در برخی نقاط نرده‌های الکتریکی حفاظت می‌شد، تقریبا به همان سرعتی که به‌وجود آمده بود، محو شد. در روز ۳ اکتبر ۱۹۹۰ دیوار برلین فروریخت و به همراه آن، دولت آلمان شرقی نیز به تاریخ سپرده شد.

فار / Info Radio / Bundeszentrale f. pol. Bildung / Junge Welt

نوشته شده توسط ××× مرتضی ××× در ساعت | لینک ثابت |

آشنايي با كشور يمن

(همراه با آخرين تغييرات سياسي و جغرافيايي تا پاييز 2007)

يمن که به سرزمين ملکه سبا شهرت دارد هزاران سال است که به لطف موقعيت جغرافيايی برجسته اش واقع بر مسيرهای باستانی بازار ادويه، در تقاطع آفريقا، خاورميانه و آسيا قرار دارد.

روميان اين سرزمين حاصلخيز و غنی را در مقايسه با صحرای خشک و بی ثمر عربستان در شمال به عنوان عربستان خوش يمن می شناختند. اين کشور تا به امروز ويژگی خود را حفظ کرده است.

جمهوری جديد يمن در پی ادغام يمن شمالی و يمن جنوبی مارکسيستی و خاتمه سالها درگيری و جنگهای مرزی ميان طرفين، در سال ۱۹۹۰ ميلادی ايجاد شد. در سال ۱۹۹۴ صلح ميان دو يمن درهم شکست، ولی يمن شمالی پس ار جنگی کوتاه بر جدايی طلبهای يمن جنوبی پيروز شد و اتحاد دو يمن محفوظ ماند.

با اينکه از زمان وحدت، يمن گامهايی به سوی نوسازی و بازکردن درهای خود به دنيای خارج برداشته است، اين کشور تا به امروز بسياری از ويژگيهای قبيله ايی و رسوم قديمی خود را خفظ کرده است.

هنوز بین شمال و جنوب تنش هایی موجود است، برخی از اهالی جنوب می گویند که بخش شمالی کشور از امتیاز اقتصادی بهتری برخوردار است.

صدها نفر در شورش اخیر که در قسمت شمال غربی این کشور بوقوع پیوست جان خود را از دست دادند. برخی از شورشیان از منطقه فرقه زیدی بودند، شاخه ای از اسلام شیعی، در کشوری که اکثرا سنی مذهب هستند. رئیس جمهور، شورشیان را به اقدام برای سرنگونی حکومت محکوم کرده است.

مردم يمن هنوز لباسهای سنتی خود را می پوشند و رسم جويدن گياه مخدری به نام قاط هنوز در ميان آنها متداول است. اين کشور هر سال توريستهای بسياری را به سوی خود جلب می کند. ولی تاکنون چندين توريست خارجی از سوی گروههای مختلف ربوده شده اند. هدف اين گروهها اين بوده است که از طريق آدم ربايی، دولت را ناچار به پذيرش مطالبات گوناگون شان بکنند.

اين کشور که صحنه حملات به يک ناو جنگی آمريکايی و يک نفتکش متعلق به فرانسه بوده است به عنوان پناهگاهی برای اسلامگرايان جنگ طلب شهرت پيدا کرده است. مقامات کشور چندين فرد مظنون به عضويت در شبکه القاعده را دستگير کرده اند. در عين حال آمريکا ماموران امنيتی يمن را برای مبارزه با تروريستها آموزش داده و تجهيزات نظامی در اختيار آنها گذارده است.

هزاران مهاجر غیرقانونی از آفریقا که شامل عده زیادی از سومالی می شود، از یمن بعنوان سکوی پرتابی برای رسیدن به کشورهای نفت خیز خلیج فارس و اروپا استفاده می کنند.

اطلاعات کلی

جمعيت: ۲1.5 ميليون (سازمان ملل متحد ۲۰۰5)

پايتخت: صنعا

مساحت: 536.869 کيلومتر مربع

زبان اکثريت: عربی

دين اکثريت: اسلام

اميد به زندگی: 59 سال (مردان)، 62 سال (زنان)

اميد به زندگی: ۵۹ سال (مردان)، ۶۱ سال (زنان)

واحد پول: ۱ ريال يمنی= ۱۰۰ فلس

صادرات عمده: نفت خام، پنبه، قهوه، ماهی

ميانگين درآمد سرانه:52۰ دلار (بانک جهانی 2003)

سرانه درآمد ناخالص ملی: 600 دلار (بانک جهانی 2006)

نشانه حوزه اينترنتی: ye.

کد بين المللی تلفن: 967+

رهبران سياسی

رئيس جمهور: علی عبدالله صالح

علی عبدالله صالح، رئيس جمهور يمن

علی عبداله صالح، طولانی ترین رهبر در زمان های اخیر، در سپتامبر 2006 مجددا برای یک دوره 7 ساله انتخاب شد. این اولین بار در تمامی مدت 28 ساله آقای صالح در راس قدرت بود که با رقابتی جدی روبرو می شد.

مخالفان وی ابراز کردند که در انتخابات تقلب صورت گرفته است ولی ناظران بین المللی اذعان کردند که انتخابات منصفانه بوده است.

به دنبال ادغام دو يمن در سال ۱۹۹۰، صالح رياست جمهوری جديد را بر عهده گرفت. او از سال ۱۹۷۸ که بر اثر یک کودتای نظامی به قدرت رسید، رئيس جمهور جمهوری يمن (شمالی) بود.

او از سوی ستون های اصلی قدرت در یمن که شامل قبیله و ارتش می شود، پشتیبانی می شود.

او در سال 1999 میلادی در اولین و تنها انتخابات مستقیم ریاست جمهوری با نود و شش درصد آرا به پیروزی رسید. اصلی ترین حزب مخالف، که از معرفی کاندیدا منع شده بود، رای گیری را قلابی و ساختگی توصیف کرد.

دولت آقای صالح در "جنگ عليه تروريسم" همکاری کاملی با ايالات متحده آمريکا دارد. در زمان رياست جمهوری او پس از مجادلات فراوان با عربستان سعودی و عمان مرزهای فعلی يمن مشخص شد.

او در 16 سالگی به ارتش پیوست و مراحل ترفیع را تا رسیدن به مقام سپهبدی پیمود.

معاون رئيس جمهور: عبد الربوح منصور هادی

نخست وزير: عبدالقادر عبدالرحمان باجمال

وزير دارايی: علوی صالح السلامی

وزير خارجه: ابوبکر عبدالله الغربی

رسانه ها

وزارت اطلاع رسانی، رسانه ها را از طريق شبکه راديو و تلويريون کشور کنترل می کند. اين وزارتخانه همچنين اکثر چاپخانه ها را کنترل و هزينه چندين روزنامه را تامين می کند. مطبوعات تحت کنترل شديد قرار دارند و چندين روزنامه به خاطر محتوای مقالات سياسی شان مجازات شده اند.

به علت ميزان بالای بيسوادی در کشور وجود تلويزيون و راديو امری حياتی تلقی می شود. شبکه های تلويريونی عمان و عربستان سعودی نير در يمن قابل دريافت هستند.

مطبوعات :

الثوره - روزنامه دولتی

يمن تايمز - هفتگی به زبان انگليسی

يمن آبزرور - نشريه هفتگی به زبان انگليسی

الايام - سه بار چاپ در هفته

تلويزيون :

· شبکه تلويزيون دولتی يمن، متشکل از دو شبکه

راديو :

· شبکه راديوی دولتی جمهوری يمن، متشکل از دو شبکه

خبرگزاری :

· خبرگزاری سیا – دولتی

نوشته شده توسط ××× مرتضی ××× در ساعت | لینک ثابت |

آشنايي با كشور لبنان

(همراه با آخرين تغييرات سياسي و جغرافيايي تا پاييز 2007)

نقشه لبنان

لبنان يکی از متشنج ترين کشورهای خاورميانه است. اين کشور طی سه دهه اخير اين کشور در حاشيه و گاهی در مرکز جنگها و درگيريهای ناشی از ايجاد کشور اسرائيل در منطقه بوده است.

این کشور صحنه مجدد جنگی مرگبار در جولای 2006 بود، وقتی اسرائیل یک رشته عملیات جنگی را علیه حزب اله که از گروه های مسلح مسلمان شیعه مقیم لبنان می باشند راه انداخت. گفته می شود جرقه این لشگرکشی اسیر کردن دو سرباز اسرائیلی توسط این گروه بوده است.

در یک نگاه

لبنان کشوری کوچک و کوهستانی است که تا قبل از کسب استقلال در سال ۱۹۴۳ تحت قيمومت فرانسه قرار داشت. اين کشور پناهگاهی برای اقليتهای کشورهای منطقه بوده است. در نتيجه جمعيت آن شامل فرقه های مختلف مسيحی، مسلمان شيعه و اهل سنت، فرقه دروزيه (موحدون) و اقليتهای ديگر است.

به همين علت، سمتهای دولتی بين گروههای متعدد تقسيم شده اند. لبنان همچنين شاهد ورود تعداد بيشماری پناهنده فلسطينی به کشور بوده است. ولی اکثر اين پناهندگان فلسطينی صرفا از حقوق قانونی محدودی برخوردارند.

بين سال ۱۹۷۵ تا اوايل دهه ۱۹۹۰ لبنان صحنه يک جنگ داخلی خونين بود که از آن قدرتهای منطقه، به خصوص اسرائيل، سوريه و سازمان آزاديبخش فلسطين، به عنوان عرصه ای برای منازعات خويش استفاده می کردند.

در سال ۱۹۸۲، جنوب لبنان تحت اشغال نيروهای اسرائيلی قرار گرفت. اين نيروها در سال ۱۹۸۵ به منطقه ای که اسرائيل به نام "حريم امنيتی" توصيف کرده بود به تدريج عقب نشينی کردند. اين عقب نشينی تا سال ۲۰۰۰ به طول انجاميد.

سوریه نفوذ سیاسی قابل توجهی در لبنان دارد، اگرچه این کشور نیروهای خود را پس از 29 سال حضور نظامی در این کشور در سال 2005 از آن خارج کرد.

به دنبال این کار، رفیق حریری نخست وزیر سابق لبنان در بیروت ترور شد. گروه مخالف لبنانی سوریه را به دست داشتن در این اقدام محکوم کردند. دمشق هرگونه اتهامی را رد کرد. تظاهرات متعدد و عظیم ضد سوری با هدف انحلال و سقوط دولت سوریه، در بیروت برپا شد.

سازمان ملل خواستار خلع سلاح همه گروه های مسلح در لبنان شد که شامل جنگجویان غیرنظامی فلسطینی و بخش نظامی حزب اله – یک جنبش مسلمان شیعه مذهب قدرتمند که قسمت اعظم جنوب لبنان را در اختیار دارند و از حمایت دولت های سوری و ایرانی برخوردار است.

وقتی مجاهدین حزب اله دو نفر از سربازان اسرائیلی را در یک یورش ناگهانی در جولای 2006 به اسارت گرفتند، پاسخ اسرائیل 34 روز تهاجم نظامی و محاصره بود. حدود 1000 لبنانی که اکثرا غیرنظامی بودند به هلاکت رسیدند. خسارات وارده به زیرساخت کشوری بسیار گسترده بود.

صلح طلبانان بین المللی و ارتش ملی لبنان مسوول مراقبت از آتش بسی که سازمان ملل بنیانگذار آن است بودند. اما رهبر حزب اله فراخوانی جنبش برای خلع سلاح را رد کرد و همه چیز را برای احزاب سیاسی در بیروت در مورد نحوه برخورد با حضور یک گروه نظامی در جنوب لبنان درهاله ای از ابهام فرو برد.

به لطف ميزان بالای جميعيت با سواد کشور و فرهنگ سنتی تجارت در لبنان، اين کشور همچنان در مقام يک مرکز بازرگانی فعال در خاورمیانه باقی مانده است.

اطلاعات و آمار کلی

· جمعيت: ۳.8 ميليون (سازمان ملل متحد 2005)

· پايتخت: بيروت

· مساحت: 10452 کیلومتر مربع

· زبان اکثريت: عربی

· دين اکثريت: اسلام، مسيحيت

· اميد به زندگی: ۷۲ سال (مردان) و ۷۵ سال (زنان)( سازمان ملل متحد)

· واحد پول: ۱پوند ( يا ليره) لبنانی = ۱۰۰ پياستر

· صادرات عمده: مواد غذايی و تنباکو

· سرانه درآمد ناخالص ملی: 6180 دلار (بانک جهانی 2006)

· نشان حوزه اينترنت: .lb

· کد بين المللی تلفن: 961+

رهبران سیاسی

رئيس جمهور: ژنرال اميل لحود

امیل لحود پس از ترور رفیق حریری نخست وزیر سابق، با فشار فزاینده ای جهت کنارگیری از قدرت از طرف تشکل ضد سوری که اکثریت پارلمان را در اختیار دارند و درخواست برای دستگیری عاملان این کشتار مواجه شده است.

ولی او می گوید تا آخر دوره که اواخر سال 2007 خواهد بود در مسند قدرت باقی خواهند ماند. همچنین وی به شدت کسانی را که قصد عزل وی بخاطر وابستگی به قدرت های خارجی را دارند محکوم می کند.

اميل لحود، رئيس جمهور لبنان که از سوی دولت سوريه حمايت می شود

دوره رياست جمهوری لحود در دسامبر 2004 می بايست پايان می يافت، اما پارلمان لبنان پس از تصويب لايحه ای بحث برانگيز در سپتامبر 2004 دوره رياست جمهوری او را برای مدت سه سال ديگر تمديد کرد.

نتیجه این رای گیری به نظر از قبل تعیین شده می آمد. او توسط سوریه حمایت می شد که برای تمدید اختیار وی اعمال فشار می کرد، پارلمان در آن زمان تحت تسلط متفقین سوری بود.

لحود در ۱۲ ژانويه ۱۹۳۶ متولد شد. او فرزند ژنرال جميل لحود است که در ايجاد ارتش لبنان و تلاشهای اين کشور در راستای کسب استقلال نقش بسزايی داشت.

در سال ۱۹۶۸ او فرماندهی اولين ناوگان را بعهده گرفت، و از سال۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳ که در مقام رياست دفتر نظامی وزارت دفاع قرار داشت در سمتهای گوناگونی در ارتش فعاليت می کرد.

در مقام رئيس کل قوا از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۸ وی ارتش کشور را که در اثر جنگ داخلی تضعيف شده بود بازسازی کرد و آن را به صورت نيرويی سازماندهی شده و غير وابسته به فرقه ها و گروههای سياسی درآورد.

انتخاب لحود به عنوان رئيس جمهور در نوامبر ۱۹۹۸ مور استقبال عموم کشور قرار گرفت زيرا او به عنوان فردی وطن پرست و مبارز با فساد شهرت داشت.

نخست وزير: فوآد سینیورا

انتخابات در ماه مه و جوئن 2005 شاهد اتحاد ضد سوری بود که توسط السعد حریری پسر رفیق حریری نخست وزیر سابق رهبری می شد و توانست کنترل پارلمان را در دست بگیرد. برای اولین بار پس از 15 سال پارلمان در تسلط اعضایی قرار گرفت که مخالف نفوذ سوریه بودند.

همه اعضا بجز دو نفر از آنها وزیر مالی سابق و متحد حریری یعنی فوآد سینیورا را بعنوان نخست وزیر انتخاب کردند.

آقای سینیورا وعده داد که ادامه دهنده برنامه اصلاحاتی باشد که توسط حریری بنیانگذاری شده بود. اعضای کابینه عمدتا از گروه هایی تشکیل شده بود که مخالف دخالت سوریه در لبنان بودند که برای اولین بار شامل یک وزیر از جنبش حزب اله هم می شد.

در آغاز درگیری اسرائیل و حزب اله در سال 2006 نخست وزیر اعلام کرد که دولت او مصمم است که کنترل مجدد جنوب را دوباره در دست بگیرد.

· وزیر امور خارجه: فاضی سلوخ

· وزیر امور مالی: جهاد آزور

· وزیر دفاع: الیاس المور

رسانه ها

لبنان شبکه خبری پويا، پيشرفته و متنوعی دارد که نشانگر وجود چندين حزب و فرقه مختلف در کشور است.

لبنان نخستين کشور در جهان عرب بود که به شبکه های راديو تلويزيونی مستقل اجازه فعاليت داد. ولی دولت حق دخالت در مديريت شبکه ها و پخش اخبار از آنها را برای خود محفوظ نگه داشته است. مالکيت تعدادی از اين شبکه ها در اختيار مقامات سياسی بلندپايه کشور است.

اولين شبکه های بازرگانی تلويزيونی فعاليت خود را در اواخر دهه 50 ميلادی در لبنان آغاز کردند. "کمپانی تلويزيونی لبنان" در سال ۱۹۵۹ و "تله اورينت"، با حمايت مالی شبکه ای بی سی آمريکا، در سال ۱۹۶۲ فعاليت خود را شروع کردند.

اکثر شبکه های فعال کنونی بعد از جنگ داخلی داير شدند و متعلق به گروههای مسلمان و مسيحی هستند. "تله ليبان" يک شبکه دولتی است که اکثر برنامه های تهيه شده در داخل کشور از آن پخش می شود. بهره گيری از تلويزيون کابلی نيز در لبنان بسيار متداول است.

شبکه تلويزيونی المنار که از سوی گروه شبه نظامی حزب الله حمايت می شود، بسيار بحث برانگيز است

شبکه تلويزيونی المنار که از سوی گروه شبه نظامی حزب الله حمايت می شود، بسيار بحث برانگيز است. دادگاهی در فرانسه پخش اين شبکه ماهواره ای را به دليل ترويج عقايد ضد يهوديت ممنوع اعلام کرد.

طی جنگ داخلی نظارتی بر شبکه های راديويی نبود. در نتيجه بيش از ۱۰۰ راديو مشغول به فعاليت بودند. ولی با تصويب قانونی در سال ۱۹۹۶ در ارتباط با لزوم کسب مجوز، دولت موفق به کنترل رسانه ها شد و در نتيجه تعداد راديوهای مستقل را کاهش داد.

دهها روزنامه و صدها نشريه مقامات کشور و سياستهايشان را مورد انتقاد قرار می دهند.

مطبوعات :

ديلی استار - به زبان انگليسی

لورينت لوژور - به زبان فرانسه

تلويزيون :

سازمان راديو تلويزيون لبنان - بازرگانی، پخش در سراسر کشور

تلويزيون المنار - هوادار حزب الله

فيوچر تی وی - بازرگانی

تله ليبان - دولتی

راديو :

صدای لبنان - بازرگانی

راديو دلتا - بازرگانی

راديو يک

راديو ليبان - دولتی

خبرگزاری :

خبرگزاری ملی لبنان - دولتی

نوشته شده توسط ××× مرتضی ××× در ساعت | لینک ثابت |

آشنايي با كشور سوريه

(همراه با آخرين تغييرات سياسي و جغرافيايي تا پاييز 2007)

سوريه کشوری که زمانی مرکز امپراتوری اسلام بود، منطقه ای را تحت پوشش قرار می دهد که در گذشته شاهد تهاجمات و تجاوزهای تقريبا همه قدرتهای بزرگ بوده است . از روميها و مغولها و ترکها گرفته تا سربازان جنگهای صليبی بوده است.

در سوريه که کشوری با جلگه های حاصلخيز، صحرا و کوهستان است گروههای نژادی و مذهبی گوناگونی از قبيل کردها، ارمنی ها، آسوريها، شيعيان علوی و اهل فرقه دروزيه زندگی می کنند. اما اعراب سنی بخش اعظم جمعيت را تشکيل می دهند.

در یک نگاه

سوريه کنونی در سال ۱۹۴۶ استقلال خود را از فرانسه بدست آورد. با اين همه اين کشور، به ويژه به دليل منافع متناقض گروههای مختلف در جامعه، شاهد دورانی از بی ثباتی سياسی بوده است.

سوريه و مصر برای مدت کوتاهی (۶۱-۱۹۵۸) در دوران رياست جمهوری جمال عبدالناصر اتحاديه ای را تشکيل دادند. ولی کودتايی نظامی استقلال را به کور بازگرداند.

در سال ۱۹۶۳ حزب پان عرب بعث که تحت کنترل علويها بود قدرت را به دست گرفت و تا به امروز در راس قدرت باقی مانده است.

حکومت بعثی، به ويژه در دوران حافظ اسد، در عرصه داخلی با حکمرانی اقتدارگرايانه و در عرصه بين المللی با سياستی شديدا ضد اسرائيلی توصيف شده است. در سال ۱۹۶۷ سوريه بلندی های جولان را در جنگ با اسرائيل از دست داد. اما به دليل جنگ داخلی در لبنان، کشور همسايه اش، موفق شد که نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد.

سوریه در سال 2005 نیروهای خود را از لبنان بیرون آورد که یکی از مهمترین دلایل آن فشار های بین المللی خصوصا پس از قتل نخست وزیر سابق لبنان یعنی رفیق حریری بود.

دمشق پایتخت سوریه در جنوب غربی این کشور واقع شده است

یک گزارش سازمان ملل متحد مقامات سوری و لبنانی های طرفدار سوریه را از عوامل دخیل در این قتل بودند. دمشق هرگونه ارتباطی را با این ترور انکار می کند.

در داخل کشور دولت بعث هرگونه مخالفتی را به شدت سرکوب می کند. گمان می رود که در سال ۱۹۸۲ هزاران نفر در سرکوبی قيام اخوان مسلمين در شهر حما، جان خود را از دست داده باشند.

پس از مرگ حافظ اسد فضای سياسی در سوريه اندکی بازتر شد و در نتيجه ده ها زندانی سياسی آزاد شدند. اما برخورداری از آزادی های واقعی سیاسی و دگرگونی اقتصاد وابسته به حکومت هنوز رنگ واقعیت به خود نگرفته است.

در صحنه جهانی، دمشق بخاطر محکوم شدن به حمایت از شورشیان در عراق، بطور فزاینده ای منزوی شده است. سوریه، آمریکا را متهم می کند که قصد براندازی رژیم در دمشق را دارد.

سوریه یکی از جدی ترین دشمنان اسرائیل محسوب می شود و حامی شماری از گروه های جنگ طلب است که حملاتی را علیه اسرائیل ترتیب می دهند. مسئله اساسی در روابط کنونی دو طرف اشغال بلندی های جولان، از سرزمین های سوریه، توسط اسرائیل در جنگ سال 1967 اعراب و اسرائیل است که همچنان ادامه دارد.

گفتگوهای صلح بین دو کشور در ژانویه سال 2000 متوقف شد.

اطلاعات و آمار کلی

· جمعيت: 18.2 ميليون (سازمان ملل متحد ۲۰۰4)

· پايتخت: دمشق

· مساحت: 185.180 کيلومتر مربع

· زبان اکثريت: عربی

· دين اکثريت: اسلام

· اميد به زندگی: ۷۰ سال (مردان)، ۷۳ سال (زنان) ( سازمان ملل متحد)